Syndrom Hitlera | Das Hitler-Syndrom

Czy Niemcy cierpią na syndrom Hitlera?

Od zakończenia wojny minęło już ponad osiem dekad, a niemieckie społeczeństwo wciąż zmaga się z cieniem przeszłości. Wiele wskazuje na to, że wykształciło się coś, co można by nazwać „syndromem Hitlera”. Stanem ciągłego samopowstrzymywania się i ostrożności, wynikającym z lęku przed byciem posądzonym o nazizm.

Objawia się to w kilku konkretnych obszarach. Przede wszystkim, publiczne pokazywanie niemieckiej flagi wciąż budzi mieszane uczucia i jest unikane poza dużymi wydarzeniami sportowymi. Istnieje także widoczna powściągliwość w manifestowaniu dumy narodowej, która bywa mylona z nacjonalizmem. Z tym lękiem wiąże się również ostrożność w doborze słów.

Z drugiej strony, polityka imigracyjna i otwartość na świat mogą być postrzegane jako forma moralnej rekompensaty za przeszłość, próba wymazania dawnych błędów poprzez pomoc potrzebującym.

Niektórzy obserwatorzy twierdzą jednak, że to napięcie nigdy nie zniknie, ponieważ w niektórych kręgach Niemcy zawsze będą postrzegani przez pryzmat swojej historii, a cała sytuacja bywa też wykorzystywana politycznie lub finansowo.